• ↓
  • ↑
  • ⇑
 
01:57 

2002

...believe in nothing...
Флэшмоб ад [info]kabierac . Сутнасць:вы пакідаеце камент, а я пішу вам год і вы пішаце пост пра тое, што ў вашым жыцці адбывалася ў гэтым годзе. Пры жаданні можна дадаць фотак.
Такім чынам:
У 2002 годзе Халерыч скончыў восьмую класу і ішоў у дзевятую. Трэба было вырашаць свой дальнейшы лёс і паціху ўдасканальваць яго прафесійны накірунак, але пра ўсе па парадку.
На Каляды з'ездзілі з маці ў шоп-тур у Вільню, дзе набылі рознастайных прысмакаў, смешны капялюш з рагамі і вялікую петарду. На новы год мы з бацькам яе выбухнулі ў двары - яна страляла ў неба рознакаляровымі агеньчыкамі. Я быў шчаслівы...
На працягу года рыхтаваўся да паступлення ў ліцэй БНТУ - бацька мне дома ставіў нацюрморты з геаметрычных фігур і я іх штотыдзень маляваў.
Улетку першы раз у жыцці з'ездзіў у "сапраўдную" Эўропу - Галяндыя, Францыя, Бельгія, Германія. Падняўся на Эйфелеву вежу і ледзве не абасраўся па дарозе (у ліфце былі шкляныя сцены, вежа, калі хто раптам ня ведае, зроблена за металаканструкцыяў, а апрача мяне у ліфце былі яшчэ і японцы, якія выпрабоўвалі у якім рытме трэба скакаць, каб ліфт абваліўся. Мяркуючы па твары, ліфцер таксама ледзве не абасраўся.) Бачыў труну Леанарда Да Вінчы і мадэль яго танку.
Мне падаравалі сапраўдны МР3 плэер (тады яны яшчэ працавалі на ЦД-МР3-дысках) і я пачаў пашыраць свае музычныя колагляды. Упершыню пачуў Opeth, Lacrimosa, Paradise Lost, Summoning і іншыя прыемныя музычныя калектывы. Пачаў пагарджаць "русским роком".
Першы раз прачытаў LoTR. Праз 2 месяцы прачытаў другі раз. Увогуле пачаў сур'ёзна захапляцца фэнтэзі і набываць кнігі неверагоднымі тэмпамі.
Набыў сабе завушніцу (але на сваё месца яна патрапіла наступным годам і пра гэта аповеду не будзе).
Быў хакаханы у аднакласніцу Ганначку і напісаў ёй 3 ці 4 сшыткі вершаў (ну гэта я тады думаў што ўсё гэтае лайно - былі вершы. Праз шэраг год гэтыя сшыткі былі мной з рогатым выкінутыя ў сметнік), якія ўвесь час насіў з сабой у заплечніку з марай як-небудзь прачытаць. Ганначка лічыла кудлатага і маўклівага Халерыча, які насіў чорныя страшныя кофты з выявамі казлоў і брудныя аббітыя берцы, не вартым сваёй увагі. Халерыч пакутваў.
У 2002 годзе Халерыч першы раз у жыцці ўбачыў стужку, якая цалкам перавярнула яго светапогляд, і якой было наканавана стаць яго ўлюбленай на ўсё жыццё - Dead Man Джыма Джармуша...
У 9 класе ў жыцці Халерыча адбыўся пераломны момант - маім выкладчыкам Жывапісу і Малюнку стаў цудовы дзядзька В.С. , які стаў першым чалавекам за 9 год, хто замест таго каб проста ставіць мне 3 балы па жывапісу, паспрабаваў мяне навучыць. Гэта быў чароўны час! Першы раз за мальбертам з пэнзлем я разумеў, што я раблю, а не поўз навобмацак! Аднойчы Халерыч размаўляў з выкладчыцай і выказваў свае сімпатыі да паганства. Яна пачала на мяне раўсці, казаць розныя глупствы і пагражаць мне пеклам. В.С. адвёў мяне ў бок, сказаў, што яна дурная і нічога не разумее. Даў мне пачытаць свае вершы пра Рода, Пяруна ігд... Дзякуй вам за гэта, Вячаслаў Сямёнавіч, і яшчэ шмат за што!
Надыход новага 2003 году Халерыч праспаў - пайшоў прылегчы у 2002 і прачнуўся ў 2003. Злаваўся на весь свет, але гэта зусім іншая гісторыя.


16:15 

...believe in nothing...
Стоял в очереди в простом постсоветском гастрономе, покупал обед. У кассирши заметил iPhone - насколько в них разбираюсь - что-то из последних моделей. С обеде шел с мыслью что все-таки в этой жизни я где-то не там свернул...


15:32 

...believe in nothing...
Такая незадача - мне тут сказали, что если я не напишу какой-нибудь поебени в своем дайрике, то его выпилят нахуй в архив. Следовательно: Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись Запись СПАРТАААААААА!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

23:59 

Neil Young - Ohio | Powered by Last.fm

...believe in nothing...
Я так думаю, што кожны з нас хоць раз у жыцці сустракаўся з выказваннем "б'юць цябе па правай шчацэ - падстаў левую". І кожны мае сваё аб гэтым меркаванне: нехта лічыць, што насамрэч трэба ўсё трываць і лёс рассудзіць, нехта - што гэта неправільнае выказыванне і жартуюць што "... а пасля перахапі руку і выкруці за спіну і на балявы."
Маё сціплае меркаванне - што нельга гэтае выказванне большасць з нас прымае занадта літаральна:
на хвіліну паспрабуйце сабе уявіць - ці зручна вам біць некага па правай шчацэ. Не ў сэнсе - як вы пры гэтым сябе адчуваеце, а ці зручна ў выключна фізічным сэнсе?
Так, калі вы не ўваходзіце ў 15-20 адсоткаў ляўшуноў - ударыць некага па правай шчацэ вам будзе наўпрост нязручна - толькі калі вы будзеце біць "знутры" - вонкавым бокам далоні.
Таму на маю думку правільны сэнс гэтага выказвання - калі нехта робіць нешта няправільна - трэба выправіць сітуацыю, нават калі гэта супярэчыць тваім шнтарэсам.

@темы: дыскавэры, з разумным чалавекам..., проста прыняць

21:21 

Вышэй? Хутчэй? Мацней? Глыбей? Не туды?

...believe in nothing...
Мае адносіны са спортам неаднабаковыя: так, я люблю назіраць спаборніцтвы ў асобных спартовых дысцыплінах - фктбол, хакей, змешаныя двубоі... Я люблю удзельнічаць у некатроых з іх на сваім аматарскім узроўні і нейкі час нават намагаўся перавесці гэты ўзровень у нештачка большае, чым аматарскі.
З майго пункту гледжання спаборніцтва ёсць сутнасць спорту - то бок усе спартовыя дысцыпліны накіраваныя менавіта на фаламетрыю - гэта лагічна - шэраг людзей хоча даказаць адзін аднаму, што калі не "я мацней за цябе", то хоць "нашыя мацнейшыя за вашых" - гэта знаходзіцца недзе ў чалавечых генах.
І тут мне надта незразумелыя людзі, што займаюцца спортам з нагоды выключна нарошчвання цягліцовай масы - займаюцца пераразмеркаваннем вагі ва ўласных руках, нагах і сраках. Гэта не спрыяе нейкаму якаснаму паляпшэнню тэхніка-хадавых характарыстык тулава - любы цяжкаатлет, хакеіст ці двубоец у цяжкой вазе можа падняць больш і ўдарыць мацней, чым хлапец, які выключна пампуе "біцу" і "трыцу".
Спартоўцы, якія займаюцца менш ваганакіраванымі дысцыплінамі - бегуны, футбалісты, плаўцы - выглядаюць складзенымі больш эстэтычна і гарманічна.
І, што галоўнае, УСЕ вышэйпралічаныя са сваёй дысцыпліны акрамя грашовай і маральнай маюць цалкам прыкладную карысць - лепш б'юцца, больш падымаюць,хутчэй бегаюць/плаваюць/ездзяць на роварах. І толькі аматары "пампоўкі" маюць выключна бескарысную цягліцоваю масу, за якой да ўсяго трэба яшчэ ўвесь час сачыць.
Хтосьці растлумачце мне - начорта яны гэта робяць?

12:55 

Ну и пусть тот кто не любит деньги первым бросит в меня камень))))

...believe in nothing...
Originally posted by zauralych at поверим ага) у чудеса))


http://p-i-f.livejournal.com/
Это - Богиня Денег Лакшми.
Скопируйте в дневник
и через 7-8 дней
Вы получите неожиданные деньги


12:35 

Skinny Puppy - Pasturn | Powered by Last.fm

...believe in nothing...

Фамилия моя ничем не примечательна. Обычная такая, вроде бы польского (хотя батя настаивает на итальянском) происхождения, фамилия. Никогда ею не гордился, но и не стыдился. Правда называют меня почему-то всегда по фамилии - многие даже имени не знают. 
А когда я учился в школе/ВТУЗе - я почти всегда стоял в середине списка и почти всегда под номером 13 - большинство учителей и преподов считали забавным обращаться ко мне характерным тоном "Тринадцатый!" Вот пожалуй и все.
А расскажите чего о своих фамилиях интересного?

00:28 

...believe in nothing...
Шаноўныя сябры і фрэнды - я апошнім часам надта рэдка заходжу ў ЖЧ, нічога не пішу і не камэнтую бо
1)Няма часу
2)ЖЧ надта дрэнна працуе - запускаецца 1 раз з 5 і тое з галюнамі.
Адсюль 2 пытанні: гэта толькі ў мяне так?
і чым гэта лячыць?
Калі гэта грае ролю - правайдар белтэлекам, браўзэры - файрфокс і хром.

04:13 

Set Fire to Flames - Steal Compass / Drive North / | Powered by Last.fm

...believe in nothing...
Начныя інсайты гэта нашае ўсё!


01:00 

...believe in nothing...
Хто ведае, як завецца хвароба, калі чалавек упэўнены, што кажа адно, а насамрэч кажа нешта зусім іншае? Па-мойму ў мяне якраз гэта самае.


15:03 

I мапед i аб'ява мае)))

...believe in nothing...
Шаноунае спадарства - а цi не патрэбная каму двухстворкавая карычневая шафа (звычайная такая - шафа, 2 шуфляды, антрэсоля) проста так за прыгожыя вочы? Адзiная умова - самавываз. Стан: 8/10, эстэтычная вартасць - 6/10.


03:21 

...believe in nothing...
Здравствуйте, давно вы меня не посещали, но заходите, раз уж пришли. Возможно в этот раз вы вовремя, к месту и не будет такого, чтобы вы ушли ни с чем, как это было раньше.


11:53 

Michael Nyman - Chasing Sheep Is Best Left to Shepherds | Powered by Last.fm

...believe in nothing...
Уважаемые френды и френдессы - есть ли в ваших рядах кто-нибудь, кто шарит в ЖК-телеках с целью помочь мне осуществить трудныйй выбор?


11:41 

Current 93 - Larkspur and Lazarus | Powered by Last.fm

...believe in nothing...
Current 93 безумоўна з'ява ў музычнай суполцы мінулага стагоддзя - чым больш слухаеш, тым лепш разумееш наколькі гэта геніяльна.


23:11 

Янка Дягилева - От большого ума | Powered by Last.fm

...believe in nothing...
Чамусьці сярод тых людзей, каму намагаўся рабіць добрае значны больш тых, хто хоча мяне забіць, чым сярод тых, з кім я варагаваў.


@темы: проста прыняць

13:08 

Першы нумар

...believe in nothing...
Паколькі займацца духоўным эксгібіцыянізмам я яшчэ поўны час не захачу а нешта пісаць сюды трэба, я вырашыў знаёміць цябе, мой маленькі чытач, з тымі з'явамі і асобамі у сусветнай культуры, якія мяне ўразілі. Калі ты пра гэта ўжо ведаеш - то малайчына і я цісну тваю руку. А калі не - энджой.
Такім чынам тэма нашага першага нумару:
Шиш Брянский


Вставьте мне в сердечко звёздочку, звёздочку,
Вместо ушек вставьте ракушки, ракушки,
А заместо глазок - шарики, шарики,
Вместо брючек дайте штаники, штаники,
Положите меня в ясельки, в ясельки,
Чтобы я лежал бы в люлечке, в люлечке
И пускал из носа сопельки, сопельки,
Издая при этом вопельки, вопельки.
А потом постройте радугу, радугу,
Чтоб по ней бежали гномики, гномики
Чтобы в ней бы жили кошечки, кошечки,
И кормите меня с ложечки, с ложечки.
Но вы этого не можете, не можете
Ну так что ж вы блядь меня не уничтожите?
***
Когда я был микробом,
Меня ебали крупным ёбом,
И птицы пели у меня под нёбом.
Теперь я русскoй,
И кормят меня демоны капусткой,
Американцы из меня
Рыбу говорящую выловить хотят,
И немцы с криком "Русская свинья!"
Меня закалывают и едят.
На самом деле ведь я жид,
Мной Иегова дорожит,
Черт ёбанный за мной бежит.
Но когда совсем уже хуёво,
Помогает мне не Иегова,
А волшебный брянский мальчик Вова,
Которого я изредка ебу,
Сняв с него жолтое пальто,
И это не смотря на то,
Что он давно уже в гробу.
Мчится мое сердце, словно лань,
И растет из глаз моих трава,
Когда Москва сгорела и ёбнулась Рязань,
Мне стали реки словно рукава.
Я крылья выпростал вовне,
Я стал как Александор Мень.
Если не дадут мне кожаный ремень,
То на шолковом повешусь я ремне.
Весь мир кишками заблюю,
Гуд бай, мой рай, мой ад, адью!
А после, из петли освободясь,
Святой Руси я стану князь.
Я встречу млечную весну,
Улягусь утром под скалою
И прямо в Жопу себя ткну
Апофатической иглою.
***
Если вдруг тебе вздгрустнётся,
Не впадай в тоску, сынок.
Зюзя Лысая вернётся,
Ты не будешь одинок.
Надо только постоянно
Всюду думать про неё,
И услышышь ты, как бьотся
Серце радостно твоё.

Если Зюзя гонит тучи
Или жнёт златую рожь,
Встань в сторонке, не мешайся,
Зюзи Лысой не тревожь.
Зюзю Лысую страшыся
Оторвать от важных дел.
Ты получишь чють попожже
То, чего ты так хотел.

Если как-нибудь однажды
Будешь в море ты тонуть,
Духом в выси вознесися,
Смой с души своей всю муть.
Люди многие тонули
И во множестве морей -
Просветлися и воспомни
Ты о Зюзеньке своей.

Если Зюзя в раздраженьи
На Хуй вдруг тебя пошлёт,
Ты не плачь, не огорчайся,
А продолжи свой полёт.
Будь разумным и смиренным,
Свой земной удел любя,
И прямо в Печень поцелует
Зюзя Лысая тебя.
***
Дорогая, сядем рядом
И отравимся блядь ядом!
***
Мёрзлая, лисья страна,
Сонныя, тленныя звуки,
Глыбы литого говна,
Жосткия смрадныя руки.

А внутри меня злобный Хомяк,
Он раздирает мне Печень.
На Горизонте маяк
В просизи измертва-млечен.

Но всё-таки я полюбил
Моря прогорклого пенность,
В скрып ваших слабых стропил
Я привнесу Невьебенность.
***
Я говорю Ему: как стало много тьмы,
Как стало света мало!
Скажи, скажи, что можем сделать мы?
А Он: заткни Ебало!
***
Я люблю бродить по улицам
Меж заводов и кладбищ -
При ходьбе позабывается,
Что я сир и нищ.

Там на улицах афишечки
И помойные бачки,
Продавают в лавках пышечки,
Крышечки, крючки,

Там и стужа зимовейная,
Там и летошний сугрев,
Много юношей пригожыих,
Статныих дерев.

Но в золе умочка бедного
Тлеет Мысель все одна -
Что когда-нибудь я Медного
Встречу Кабана -

Над Москва-Рекой кремневою,
Или цынковой Невой,
На Остоженке, на Лиговке,
Иль на Моховой -

Не капризного, не шумного,
С тьоплым Дымом из Нозьдрей,
Очень правильного, умного
И без волдырей.

Попечотся он по-божески
Обо мне - ржаном Шише
И откроет тайну сладкую
Он моей Душе,

Пищу райскую, молочную
В Рот мне вложет, молвит: Жуй!
И на звёздочку полночную
Мне заменит Хуй.
***
В дверь мою стучится
Ктой-то там такой,
С крыльями, как птица,
И с одной рукой,

С четырьмя грудями,
С Жопою большой,
С красными мудями
И святой Душой.

Вспомню я Уставы,
Пришлеца впущу,
Припаду устами
Я к его плащу.

Он одну лишь фразу
Скажет: Ляжь в кровать!
И начну я сразу
Нечто прозревать.
***
Добрый день! Я Уёбище Сраное.
Что ж глядите с таким отвращением
На меня, господа драгоценные?
Или скажете - я некросивое?

***
Я знаю - я буду в Аду
Заслуженный деятель искусств,
Мне дадут золотую дуду
И посадят под розовый куст.

А если Деявол, хозяен всего,
На меня наедет: "Хуёво дудишь!" -
Снидет Бог и скажет: "Не трогай его -
Это Мой Шиш".
***
Астатняе гугліць




@темы: культуралёгія

00:38 

...believe in nothing...
Аднойчы Халерыч быў маленькі і вучыўся ў школе. А так склалася, што апрача алгебры, фізікі, астраноміі, АБЖ, ВАВ і іншых жыццёва неабходных дысцыплінаў была музычная адукацыя, але паколькі навучаўся Халерыч не ў мызычнай а ў самай звычайнай мастацкай школе, то, разумела, ані нотам, ані якому-небудзь музычнаму інструменту там Халерыча ніхто не вучыў. Таму Халерыч цалкам справядліва лічыў, што на гэтых уроках яму не цікава і сціху чытаў пад партай кніжкі пра хобітаў і звар'яцелага Чапаева. І вось неяк выкладчыца вырашыла, што Халерыч нешта занадта ціха сядзіць і выклікала мяне з месца. Кажа "Халерыч, а скажы мне - каго мы мінулы раз праходзілі?" Мінулы раз Халерыч якраз чытаў пра тое як Конан ваяваў з піктамі, таму паўстаў і глядзіць на настаўніцу вялікімі вачыма. Настаўніца: "Ну нарвежскі кампазітар? Ну, яшчэ на "Г" пачынаецца?" Збянтэжаны Халерыч не доўга думаючысказаў: "Хіба што ГРЫШНАК" і ў поўнай цішыні сеў назад.


14:22 

Le'rue Delashay - Amidnightscapes | Powered by Last.fm

...believe in nothing...
Жыў некалі чалавек і было ў яго Сіняе. А варта сказаць, што чалавек любіў сваё сіняе і быў блізкі да таго каб адчуваць сябе шчаслівым. А навакольныя казалі яму што ён дурны, бо Сіняе толькі ў дурных, а ў сапраўдны разумных людзей Чырвонае. Чалавек казаў, шт очырвонае яму не трэба, што яму досыць і Сіняга. Але навакольныя толькі круцілі пальцамі каля скроні і пераконвалі яго ўвесь час, што Сіняе трэба выкінуць, а Чырвонае прыдбаць. І вось выкінуў чалавек Сіняе, якое так любіў, і прыклаў шмат намаганняў і набыў Чырвонае. Сядзіць цяпер стомлены з Чырвоным. І няма ў яго ані кроплі шчасця, бо сумуе ён па Сінім - не хапае чалавеку Сіняга. А Чырвонае... Стаіць Чырвонае ў хаце, глядзіць на яго чалавек і намагаецца адчуць шчасце, але ніяк не адчувае. Затое астатнія сказалі, што ён цяпер малайчына і варты член грамадства.


11:50 

Swans - Blood Section | Powered by Last.fm

...believe in nothing...
Прачытаў тут пост спадара [info]kalugin  аб музычным пірацтве і вырашыў выказаць сваё меркаванне на гэты конт:
1) Я заўсёды намагаюся набываць музыку сваіх улюбленых выканаўцаў. Па-першае я лічу, што калі чалавек зрабіў нейкую рэч, патраціўшы на гэта свой час і грошы, ён варты таго, каб яму зы гэта заплацілі. Гэтак жа як варты кухар, які прыгатаваў смачную страву, як варты будаўнік, што паклаў вам кафлю ў прыбіральні, тыя кітайцы, што пашылі вашыя "фірмовыя" джынсы. 
Калі я набываю дыск, я разумею, што раблю свае інвестыцыі у тое, каб праз год ці два мне было што набываць, што мой улюблены музыка не пачне пісаць музыку для рэкламы, не пойдзе працаваць журналістам, маркетолагам, інжынерам, будаўніком, шафёрам ці кім яшчэ з тых, хто стабільна атрымлівае грошы 20-га штомесяц замест таго, каб радаваць мяне новым матэрыялам.
Мне прыемна трымаць у руках дыджыпак з артбукам, з даданымі матэрыяламі. прыемна ставіць вініл, прыбіраць з яго пыл і чуць выдатны гук.
2) Не ўсе музыкі вартыя таго каб я ім плаціў. Я не ў тым сэнсе, што я такі выкшталцоўны эстэт і маю права рашаць, хто варты а хто не. Проста ёсць тыя, каго хочацца слухаць часта і тыя, каго раз ці два на год. Я ніколі не набуду дыск, калі я нават не заўсёды прыгадаю гэтага выканаўца у сваёй аудыятэцы.
3) Далёка не заўсёды ёсць магчымасць набыць улюблены запіс - я не хачу упяцёра пераплочваць музычным крамам за дыск, які ў Лондане будзе каштаваць 5-10 фунтаў.І з рэшты рэшт не надта шмат у нас ёсць чаго набываць - толькі па вярхах, тое, што абавязкова прадасца. Цяпер вось калі ўсе зразумелі, што построк гэта крута, у "МГ" стаяць альбомы Mogwai (GY!BE, Caspian, Crippled Black Phoenix, Maybeshewill я там чамусці не заўважыў). Bohren und Dre Club of Gore? Current 93? Menace Ruine? Procer Veneficus? "Сідар Пятровіч, не выдурвайцеся, слухайце "Сяброў"!"(с)  А з беларускай банкавай сістэмай набыць хоць штосці з-за мяжы праз сеціва не так проста, у чым я пераканаўся ў свой час, намагаючыся прыдбаць тупа квіткі на аўтобус у адной эўрапейскай краіне.
Там скажу так, калі ў мяне з'яўляецца такая МАГЧЫМАСЦЬ, я ЗАЎСЁДЫ намагаюся набыць запісы улюбленых выканаўцаў. Вось неяк так.

PS
Той трэк, што ў мяне грае зараз, я спампаваў з тарэнта. Скажыце мне, дзе я магу сёння пасля працы пайсці і набыць арыгінальны CD - пайду і набуду.


13:40 

God Is an Astronaut - Worlds In Collision | Powered by Last.fm

...believe in nothing...
2 тыдні адпачынку праляцелі так, што не заўважыў.
Дрэвы, што бачу праз вакно, толькі вось лістотай пакрыліся, а ўжо чырванеюць.
Здзіўлена знаходжу на галаве сівыя валасы.
Такое пачуццё, што неўзабаве захачу выйсці папаліць і выяўлю, што ўжо закапалі...


Олигархическое проявление тирании социума

главная